Gronkowiec u psa

cezary | | 0 | Psy

Gronkowiec psa zaliczany jest do bakterii beztlenowych, które najczęściej rozwijają się na psiej skórze. Gronkowcowe zapalenie skóry, bo tak się fachowo nazywa choroba wywołana przez gronkowca, rozwija się głównie na kończynach, brzuchu i udach, ale również na napletku. Początkowo zmiany przypominają skupiska krost, które w fazie końcowej prowadzą do miejscowego wyłysienia oraz blizn. Czy zatem gronkowiec u psów jest chorobą groźną dla zdrowia?

Różne rodzaje gronkowców u psa

gronkowiec u psaGronkowiec u psa występuje dość często, jednak samą bakterię można podzielić na dwa rodzaje. Gronkowiec złocisty jest bakterią chorobotwórczą i zwykle to on jest odpowiedzialny za zmiany na skórze. Natomiast gronkowiec biały jest warunkowo chorobotwórczy, co oznacza, że bakteria powoduje chorobę jedynie wtedy, gdy układ immunologiczny psa jest osłabiony. Wówczas bakteria prowadzi do powstania pełnoobjawowej choroby.

Gronkowiec, jako bakteria, może wywoływać różne choroby, w tym m.in.: zapalenie mieszków włosowych u psa, w tym również na głowie i na pysku, czyraki czy ropnie mnogie. To właśnie charakterystyczne zmiany na skórze, ale również umiejscowione np. w uchu zwierzęcia, pozwalają podejrzewać, że pies cierpi z powodu choroby wywołanej przez gronkowca.

Objawy gronkowca u psów

Gronkowiec prowadzi do zmian na skórze, które przechodzą przez różne stadia. Początkowo na skórze psa można znaleźć włochate grudki, które zamieniają się w krostki, z kolei po krostkach pojawiają się strupy i blizny, po których na skórze pozostają łyse przestrzenie. Zmiany wywołane przez gronkowca mogą mieć różną postać – czasem są to jedynie swędzące krostki, czasem z kolei ropne zmiany w postaci czyraków czy jęczmieni. Ze względu na świąd, jaki towarzyszy zmianom na skórze, pies bardzo często takie zmiany drapie i liże, co może doprowadzić do ich dalszego rozprzestrzeniania się.

Diagnoza choroby i leczenie

Gronkowiec u psa można rozpoznać jedynie badając zmiany na skórze. Fakt, że na skórze jest gronkowiec, nie przesądza o podjęciu kuracji. Bardzo często pobiera się wymaz z miejsc zmienionych chorobowo, dodatkowo lekarz może zlecić wykonanie posiewu bakteriologicznego oraz antybiogramu, co ułatwia wybór najskuteczniejszego antybiotyku.

Leczenie gronkowca przeprowadzane jest jako leczenie dożylne poprzez podawanie antybiotyku w zastrzykach oraz leczenie miejscowe, oparte na smarowaniu miejsc zmienionych przez chorobę. W obydwu przypadkach stosuje się antybiotyki, przy czym czasem zamiast zastrzyków wybiera się tabletki, z kolei zamiast maści stosuje się leki w aerozolu. Całkowite wyleczenie gwarantuje natomiast podanie autoszczepionki, która podtrzyma efekt leczenia. Autoszczepionka to kilka zastrzyków, które mają uodpornić psa na działanie bakterii.

Gronkowiec u wielu psów powraca, dlatego za nieskuteczne uważa się wszelkie terapie, w których pies otrzymuje duże dawki antybiotyku. Natomiast obecność bakterii w sierści czy na skórze psa nie powinna skutkować podjęciem antybiotykoterapii.

Jak zapobiegać zarażeniu gronkowcem u psa

Teoretycznie pojawia się szansa, aby gronkowiec psa przeniósł się na człowieka, jednak rozprzestrzenianie się choroby w ten sposób należy do rzadkości. Natomiast dość często zdarza się, że to człowiek doprowadził do zarażenia psa gronkowcem. Na pewno zarażeniu gronkowcem sprzyja zranienie skóry, zwłaszcza wtedy, gdy doszło do niego na zewnątrz, a sama rana została zabrudzona np. ziemią. Uważa się, że bakterię przenoszą różne pasożyty, głównie pchły i inne pasożyty zewnętrzne, stąd potrzeba zabezpieczania psa przed ich pojawieniem się.

To cię zaciekawi

zatwardzenie u psa
Psy

Zatwardzenie u psa

cezary | | 2

Zatwardzenie u psów to często spory problem, który stanowi zmartwienie dla wielu hodowców. Jakie czynniki mają wpływ na kłopoty z wypróżnianiem? Co robić, jeśli pojawi się zatwardzenie u psa? Jeśli…

zapalenie trzustki psa
Psy

Zapalenie trzustki u psa

cezary | | 1

Trzustka to jeden z najważniejszych gruczołów organizmu, odpowiedzialny przede wszystkim za produkcję niezbędnych do życia hormonów, w tym insuliny, a także enzymów trawiennych. Nieprawidłowe funkcjonowanie tej części układu pokarmowego zdarza…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *